Anna Literacka – absolwentka Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi, Wydziału Tkaniny i Ubioru.
Ceramiką zajmuje się od kilku lat. Dopiero rozpoczyna działalność wystawienniczą i ekspozycję swoich prac, jednak posiada doświadczenie w różnych technikach.

Od 2018 roku uczestniczy w licznych wypałach raku oraz corocznych plenerach ceramicznych organizowanych przez „Przychodnię Ceramiczną” w Łodzi.

Fascynuje ją różnorodność technik ceramicznych. Szczególnie bliskie są jej techniki alternatywne, takie jak raku w połączeniu z farbami podszkliwnymi oraz copper matte raku – uwielbia ich efekt, nieprzewidywalność i cały proces tworzenia. Lubi łączyć ceramikę z nićmi – to sentyment do kierunku studiów.

Artystkę angażują egzystencjalne i emocjonalne wymiary ludzkiego doświadczenia. Bada tematy tożsamości, dualności i osobistej transformacji. Eksploruje napięcie między zewnętrzną prezentacją siebie a światem wewnętrznym, między społecznymi ograniczeniami a pragnieniem wyzwolenia.

Wierzy, że jesteśmy kształtowani przez siły historyczne i kulturowe, a jednocześnie tęsknimy za transcendencją, połączeniem i autentycznością. Jej rzeźby mają na celu nadanie formy temu paradoksowi.

Michał Dziekan – dyplom uzyskał w 2014 roku na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Od 2015 roku pracownik naukowo-dydaktyczny macierzystego wydziału, a od 2023 roku – adiunkt w Pracowni Rzeźby w Ceramice krakowskiej ASP. Doktor sztuki w dyscyplinie sztuki plastyczne i konserwacja dzieł sztuki. Stypendysta programu Erasmus. Laureat Stypendium Twórczego Miasta Krakowa w dziedzinie sztuk wizualnych (2016).

Uczestnik międzynarodowych i krajowych plenerów oraz warsztatów rzeźbiarskich, m.in. Baltic Stone Symposium w Imatrze (2018) oraz International Project Glass Art Workshop we Wrocławiu (2019).
W 2018 roku zdobył I nagrodę w konkursie Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie „Doktorant_ka na 200 lat!”.
Swoje prace prezentował na kilkudziesięciu wystawach.

Problematyka podejmowana przez Michała Dziekana w twórczości dotyczy przede wszystkim zjawisk związanych z migracją energii. Szczególne znaczenie ma dla niego entropia, która zawiera w sobie potencjał uniwersalnego ujęcia – jako metafora zaniku, erozji czy dekonstrukcji.

Poprzez dzieło artysta często stara się stworzyć „stop-klatkę” procesu – zarówno kreacyjnego, jak i technologicznego – wyrażającą stan zawieszenia pomiędzy brakiem a nadmiarem, formą a pustką, scaleniem a rozproszeniem.

W swojej twórczości chętnie korzysta ze złomu ceramicznego oraz odnalezionych odpadów, które ponownie wykorzystuje zgodnie z entropijną zasadą mieszania się rozmaitych porządków.

Iryna Radkevich – artystka, pedagożka, członkini Związku Plastyków Białorusi od 1996 roku.

W 1991 roku ukończyła studia na Katedrze Ceramiki i Szkła w Mińsku (Białoruś). W latach 1983–1985 pracowała jako modelarka-formierka w Fabryce Porcelany im. Łomonosowa w Petersburgu, w tym w laboratorium artystycznym. Edukację artystyczną rozpoczęła w Liceum Plastycznym w Mińsku, które ukończyła w 1983 roku.

Od 1993 do 2002 roku prowadziła zajęcia z ceramiki dla dzieci i młodzieży w Grodnie. W 2005 roku otrzymała stypendium Gaude Polonia Narodowego Centrum Kultury i odbyła staż w Pracowni prof. Krzysztofa Rozpondka na Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu. W 2013 roku była asystentką prof. Grażyny Płocicy na ASP we Wrocławiu.

W latach 1997–2022 prowadziła własną pracownię ceramiczną w Grodnie, pracując głównie w masach barwionych i wysokotemperaturowych. W swoich realizacjach wykorzystuje tlenki metali jako barwniki oraz kompozycje pigmentów wysokotemperaturowych. Łączy masy gruboziarniste i delikatne, preferując proste formy. Tworzy również w porcelanie – szczególnie w czystej bieli – realizując prace graficzne i w technice azuru.

Od 2022 roku pracuje w Centrum Rzemiosł „Spadczyna” w Grodnie, gdzie prowadzi zajęcia z ceramiki dla dorosłych – głównie początkujących. Opracowała autorski program nauczania, który konsekwentnie realizuje. Uczy od podstaw formowania, szkliwienia i rozumienia procesów zachodzących podczas wypałów. Samodzielnie przygotowuje szkliwa, a ich próbki wykonuje na kafelkach z myślą o przyszłym wykorzystaniu w mozaikach. W latach 2022–2023 wykładała także malarstwo, rysunek i technologię materiałów w Kolegium Artystycznym w Grodnie.

Wystawy i plenery:

• Od 1991 roku – uczestnictwo w licznych wystawach i plenerach w kraju i za granicą;
• 1993, 1997, 1998, 2001, 2003, 2004 – krajowe plenery ceramiczne RAKU (o randze międzynarodowej);
• 2005–2008, 2022 – Międzynarodowy Plener Ceramiczno-Rzeźbiarski w Bolesławcu;
• 2010, 2011 – plener ceramiczno-rzeźbiarski w Zdunach; I nagroda w konkursie „Pogranicze Kultur”;
• 2019, 2023 – China Changchun International Ceramics Symposiums.